Eerste zeevogeltocht 2017

Een flinke storm raasde over zee in de week voor de tocht. Dat beloofde nogal wat, zeker als je de aantallen en soorten zeevogels die gemeld werden op de diverse trektelposten aan de kust bekeek. Op vrijdag werden die aantallen al iets minder spannend, maar we hadden de hoop dat de pijlstormvogels en andere leuke soorten gewoon op zee zouden zijn gaan zitten, dus vol goede hoop kwam zondagochtend iedereen vroeg naar Neeltje Jans.

Op weg daarheen kon je de bliksem met enige regelmaat door de lucht zien schieten op zee, en in Nederland was op verschillende plekken sprake van een (land)mist. Als dat maar niet de hele dag zou zou blijven, op zee. En nee, dat bleef niet zo.

Marko had met de schipper afgesproken dat we het buienfront dat op zee hing zoveel mogelijk zouden omzeilen. Dat is ook gelukt! Het leverde fantastische wolkenpartijen op en op sommige momenten misschien ook wel een vorm van stuwing van vogels. Het hield ons in ieder geval droog en zelfs in zonnige omstandigheden bij aangename temperaturen. De route die gevaren is was 113 km lang.

Meteen na het verlaten van de sluis begonnen we al met meeuwen achter de boot lokken, door ze brood te voeren. De ‘landmeeuwen’ trappen daar eigenlijk altijd wel in en de wolk meeuwen die je dan bij je hebt trekken meteen ook de ‘zeemeeuwen’ aan. Daar zitten dan al leuke soorten tussen, maar ze maken ook andere soorten nieuwsgierig, want als er veel meeuwen zijn, zal er ook iets te eten zijn… en jawel, dat lukte. We hielden een tijd lang Aalscholvers achter de boot die ook meedoken naar de vis die we over boord gooiden. Dat zien we niet vaak, dus het lijkt er op dat ze flinke trek hadden.

Een Velduil bleef helaas op redelijke afstand van de boot, maar velen hebben hem wel kunnen zien. Dit in tegenstelling tot de Noordse pijlstormvogel die maar door een klein groepje deelnemers is gezien doordat ie op grote afstand bleef en daar op het water ging zitten. De hoop dat ie nog even terug zou komen, werd geen waarheid helaas.

Tussen een hele rij voor anker liggende schepen stopte de Neeltje Jans ook ineens en vertelde de schipper via de intercom dat er wat boeien dreven en dat we die binnen gingen halen. Hij grapte dat in dit stuk namelijk vaak drugs achtergelaten worden om opgehaald te worden.

Veel commotie aan boord natuurlijk, want als er echt drugs zouden worden gevonden, wilden mensen die winst wel delen, en uberhaupt het idee dat je smokkelwaar zou vinden was al een spannend verhaal voor thuis. Het verhaal bleek echter iets minder spannend, want het bleek te gaan om een losgeslagen fuik. Na flink trekken kwam uiteindelijk een aangegroeide fuik omhoog die waarschijnlijk al een tijdje in zee gelegen heeft. De fuik is mee terug genomen naar de haven.

De tocht van vandaag zal de boeken in gaan als een heel gedenkwaardige tocht. Niet omdat we soorten gezien hebben die nieuw waren voor Delta Safari, maar omdat we nog niet eerder zoveel jagers zo dicht en zo lang bij de boot gehad hebben. Ze waren van alle kanten te fotograferen en te bekijken. Zeker de Grote jagers die uren achter de boot gehangen hebben, maar ook één van de Middelste jagers die zelfs nog fraaie lepels aan z’n staart had. Voor de liefhebbers waren alle mogelijke leeftijdskleden van de Jan van Genten te bestuderen en te fotograferen. En de zeezoogdierliefhebbers kregen ook een paar bruinvissen en grijze zeehonden te zien.

Al met al: als dit het voorgerecht voor dit seizoen is, dan belooft dat wat voor het hoofd- en nagerecht op de komende tochten 😉 Het blijft natuur en dus onvoorspelbaar, maar wie weet!

Verslag: Inge Hagens

Klik hier voor de triplist: 170917-DeltaSafari-waarnemingen

Tijdens de tocht heeft Marcel Klootwijk de geringde meeuwen bijgehouden. Het lijstje van de ring-aflezingen staat hier: Ringaflezingen 17sep17 . Foto’s van een aantal van deze vogels kan je hier vinden (even scrollen naar de juiste datum).

Peter van de Braak maakte een video van deze tocht;

Klik op de foto’s van diverse deelnemers voor een grotere weergave