Het gaat door….

Het was nog spannend tot de voorgaande avond of de tocht door zou kunnen gaan, maar gelukkig kwam het groene licht. In de dagen ervoor waren door de storm aan de kust op de diverse trektelposten heel mooie soorten gezien en er werd zaterdag ook nog een bultrug gezien vanaf de Tweede Maasvlakte. De deelnemers hopen dan ook stiekem op een stormvogeltje, vorkstaatmeeuw of misschien wel echt die bultrug. De kans op het zien van een bultrug is, volgens Marko van Delta Safari bij zijn welkomspraatje ’s ochtends, “normaliter 1 op een miljoen, maar nu een stuk groter, met 1 op 100.000 ;-)”

Aan boord zijn 40 deelnemers van de Vogelwerkgroep Arnhem vergezeld door nog 20 andere enthousiaste vogelaars. Al in de sluis begon het met de leuke vogelsoorten, want nog tijdens het schutten vlogen twee beflijsters over ons heen. Daarna begonnen we met het voeren van de meeuwen die massaal achter de boot bleven hangen en waarvan het leek alsof sommigen niet eens meer weggingen tot we weer terug waren in de haven.

Voor een deel van de deelnemers waren de meeuwen een soortgroep die ze altijd maar links hadden laten liggen: veel te moeilijk allemaal. Met wat hulp waarop te letten voor een goede en snelle(re) determinatie, werden ook deze vogels een stuk boeiender om te bekijken. Net als al die verschillende jaarkleden van Jan-van-Genten. Leuk om mensen zo leergierig te zien en kennis zo snel op te pakken door het meteen in de praktijk toe te passen. Melkchocolade-bruin en pure chocolade-bruin en ook gele en rose poten, zullen nog vaak gebruikt worden om soorten op naam te brengen.

Onderweg kregen een aantal deelnemers last van zeeziekte door de golven, en dus besloten we om wat dichter onder de kust van Westkapelle te gaan varen. Via de lokale app-groep had gids Marcel vernomen dat er een stormvogeltje gezien was. Een mooi moment voor een experiment. Aan boord was een tonnetje visafval dat was langer was blijven staan. Het stonk verschrikkelijk. Het tonnetje werd op een strategische plek overboord gegooid (althans, de vis, niet het tonnetje). Vervolgens bleven we daar langzaam bij rondvaren, ondertussen nog wat visolie overboord druppelend, in de hoop dat het stormvogeltje dat gemeld was zich achter de boot wilde laten zien. Bij de Scilly eilanden heeft Delta Safari deze techniek met succes toegepast zien worden.

Helaas gebeurde het niet, maar net op het moment dat we weer rustig naar Noord wilde gaan varen, klonk er een schreeuw vanaf het achterdek; “vorkstaartmeeuw!” Of het door het extreem stinkende visafval kwam weten we niet, maar we kregen wel een mooie vorkstaartmeeuw achter de boot. Iedereen heeft ‘m kunnen zien, zelfs de mensen die net beneden zaten om een broodje te eten. De juveniele meeuw vloog enkele keren zelfs op een paar meter afstand langs de boot. Nog mooier was dat het ook voor Delta Safari een nieuwe soort was op de zeevogeltochten in Nederland.

In het zicht van de haven, op het moment dat de vogelwerkgroep Arnhem een groepsfoto wilde gaan maken, werd er ineens geroepen: “noordse stormvogel!” Wat een mooie bonus! De foto moest even wachten tot de vogel na een paar rondjes om de boot doorvloog.

Een mooie dag op zee was weer ten einde, maar de lijst waargenomen soorten nemen we mee in onze herinnering.

En de lijst is hier terug te lezen (sommige aantallen flink onderteld): 171008-DeltaSafari-waarnemingen

Tekst: Inge Hagens